Bergen met platte toppen, ook wel bekend als een mesa- of tafelberg, worden doorgaans gevormd door een combinatie van erosie en tektonische activiteit.
Het proces begint met tektonische krachten die grote platte rotslagen omhoog duwen, zoals zandsteen of kalksteen, van onder het oppervlak. Na verloop van tijd, water- en winderosie slijten geleidelijk de zachtere rotslagen weg, met achterlating van een afgeplatte berg met steile hellingen, vaak steile kliffen, genaamd “steile hellingen,” aan de randen.
In sommige gevallen, lavastromen of vulkanische activiteit kunnen met name ook een rol spelen bij de vorming van afgeplatte bergen. Bijvoorbeeld, in gebieden met uitgebreide vulkanische activiteit, lava kan naar vlakke oppervlakken stromen en zich geleidelijk opbouwen om een berg met een platte top te vormen, een vulkanisch plateau genoemd.
De unieke vorm van een afgeplatte berg kan ook worden beïnvloed door het plaatselijke klimaat, samenstelling van de bodem, en andere omgevingsfactoren. Bijvoorbeeld, in sommige gebieden met een droge, droog klimaat, winderosie kan onderscheidende patronen van bergkammen en valleien op het bergoppervlak creëren, bekend als “hoodoos” of “sprookjesachtige schoorstenen.”